(απο sport24.gr)Ο Αντρέ Βιεϊρίνια σταματά το ποδόσφαιρο, αλλά θα παραμείνει για πάντα σημείο αναφοράς ως ο ηγέτης της ομάδας του ΠΑΟΚ που κατάκτησε τους περισσότερους τίτλους και έκανε με μεγαλύτερη συνέπεια, από κάθε προηγούμενη, πρωταθλητισμό.
Ο ΠΑΟΚ σε αυτά τα σχεδόν 100 χρόνια της ιστορίας του είχε το προνόμιο να διαθέτει μεγάλους αρχηγούς.
Ο εμβληματικός Γιώργος Κούδας ο μεγαλύτερος όλων, ήταν αυτός που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ και έγινε συνώνυμο της Μακεδονίας. Ο “Μεγαλέξανδρος” του ελληνικού ποδόσφαιρου.
Ο Γιώργος Σκαρτάδος, που ακολούθησε τον “πιστό στρατιώτη” Κώστα Ιωσηφίδη, ήταν ο πιο ολοκληρωμένος χαφ που φόρεσε την φανέλα του Δικεφάλου και ήταν και αυτός ηγέτης.
Αργότερα ήρθε η σειρά του Θοδωρή Ζαγοράκη. Ο “Ζαγόρ” ήταν επίσης “αρχηγός” με το άλφα κεφαλαίο. Ένας προικισμένος άνθρωπος, με έντονη προσωπικότητα που κουβαλούσε άνετα, λες και γεννήθηκε με αυτό το σκοπό, το βάρος όλης έννοιας της λέξης “αρχηγός”.
Στον Αντρέ Βιεϊρίνια είδαμε συγκεντρωμένα σε έναν ποδοσφαιριστή όλα τα προτερήματα των μεγάλων αρχηγών του ΠΑΟΚ, όλων όσων συνδέθηκαν, πριν από αυτόν, στη συνείδηση των φιλάθλων με το περιβραχιόνιο του αρχηγού του Δικεφάλου .
Εμβληματικός ηγέτης σαν τον Γιώργο Κούδα συνέδεσε την παρουσία του ως αρχηγός της ομάδας με την καλύτερη περίοδο της ιστορίας της, αν κρίνει κανείς από τα τρόπαια που προστέθηκαν στις βιτρίνες του γηπέδου της Τούμπας.
“Πιστός στρατιώτης” του ΠΑΟΚ; Αδιαμφισβήτητα…
Έφυγε κλαίγοντας από τη Θεσσαλονίκη για το Βόλφσμπουργκ, φέρνοντας χρήματα στα ταμεία της ΠΑΕ με τη μεταγραφή, δίνοντας μια υπόσχεση ότι θα επέστρεφε για να κατακτήσει τίτλους με την ασπρόμαυρη φανέλα. Μια υπόσχεση που την τήρησε.
Ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής; Έχει κανείς αμφιβολία; Μόνο τερματοφύλακας δεν έπαιξε. Από εξτρέμ και περιφερειακός επιθετικός, δεξί μπακ στη Γερμανία, αριστερό για να πάρει νταμπλ με τον ΠΑΟΚ, μέχρι και κεντρικός αμυντικός όταν του ζητήθηκε έχει παίξει και μάλιστα με επιτυχία.
Ηγέτης; Μπορεί να είναι και ο μεγαλύτερος όλων… Στα εύκολα και πιο πολύ στα δύσκολα, δεν φοβήθηκε να αναλάβει ευθύνες και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Θυμηθείτε μόνο το νεύμα του προς τον Ιβάν Σαββίδη όταν ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ ζητούσε από την ομάδα να φύγει από το γήπεδο στο περιβόητο ντέρμπι με την ΑΕΚ που δεν τελείωσε ποτέ. Ή το βλέμμα του πριν εκτελέσει εκείνο το φάουλ στον τελικό του Κυπέλλου με την Ένωση και στείλει την μπάλα στα δίχτυα με ένα γκολ- δήλωση για όλα αυτά που προηγήθηκαν, ίσως τη μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ από ενέργεια ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ.
Εδώ που τα λέμε από το καλοκαίρι του 2017 που επέστρεψε στο σπίτι του με σκοπό να σηκώσει το πρωτάθλημα η εικόνα του Βιεϊρίνια έχει συνδεθεί με όλες τις μεγάλες στιγμές που έχουν ζήσει οι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Από το “τι είναι αυτό ρε;” που έγινε viral, μέχρι τις κλωτσιές στις διαφημιστικές πινακίδες στον τελικό του ΟΑΚΑ μετά το 1-0 από το δικό του γκολ φάουλ, την πρώτη του σεζόν της δεύτερης θητείας του.
Από το γκολ που έβαλε από το κέντρο του γηπέδου στο Αγρίνιο σε εκείνο το παιχνίδι με τον Παναιτωλικό , όπως έβαζε τα τρίποντα ο αφηνιασμένος στους τελικούς Μπάνε Πρέλεβιτς από το… σπίτι του την χρονιά του νταμπλ. Πόσες και πόσες εικόνες που έχουν μπει ήδη στο φωτογραφικό άλμπουμ της Ιστορίας του ΠΑΟΚ.
Θυμηθείτε τον με κομμένο χιαστό να περιμένει να μπει αλλαγή στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό για να σηκώσει αυτός το τρόπαιο στη φιέστα που ακολούθησε στο πρώτο του πρωτάθλημα.
Ματωμένο, με μπαταρισμένο το κεφάλι να αρνείται να βγει αλλαγή στον αγώνα με την Γάνδη για να βοηθήσει την ομάδα του να πάρει την πρόκριση.
Με ανοικτά τα χέρια πάνω στις πινακίδες έχοντας σκοράρει το 4-1 στο περυσινό παιχνίδι των πλέι οφ με τον Παναθηναϊκό στην νίκη που σήμανε ότι κερδίζοντας τον Άρη στο τελευταίο παιχνίδι ο ΠΑΟΚ θα έπαιρνε το πιο συναρπαστικό, το πιο μάγκικο πρωτάθλημα των τελευταίων πολλών χρόνων.
Εκείνο το γκολ ήταν το Νο51 που πέτυχε με τα ασπρόμαυρα και πιθανότατα θα είναι και το τελευταίο του εκτός και αν κρατά κανέναν άσο στο μανίκι του την Κυριακή.
Το πρώτο του ήταν σε έναν αγώνα με τον Πανθρακικό στην Τούμπα στην 9η αγωνιστική της παρθενικής του σεζόν στην Τούμπα και τα 50 που ακολούθησαν ήταν σχεδόν όλα, ένα και ένα. Γκολάρες από μακριά, από κοντά, με το δεξί, με το αριστερό, με το κεφάλι, με κάθε τρόπο…
Το να αραδιάσει κανείς τα ρεκόρ που έχει πετύχει με την φανέλα του ΠΑΟΚ μάλλον περισσεύει. Άλλωστε τα περισσότερα από αυτά τον κατατάσσουν ως τον κορυφαίο ξένο ποδοσφαιριστή της Ιστορίας του ΠΑΟΚ και ο Βιεϊρίνια μόνο ξένος δεν είναι πια. Ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα πριν κλείσει τα 23 του χρόνια και την Κυριακή θα αποχαιρετήσει το ποδόσφαιρο κοντεύοντας τα 40.
Ακόμη και όταν έπαιζε στη Γερμανία στη Θεσσαλονίκη επέστρεφε σε κάθε διακοπή του πρωταθλήματος. Το είπε και ο ίδιος στο συγκινητικό βίντεο με το οποίο ανακοίνωσε και επίσημα την απόφαση του να κρεμάσει τα παπούτσια του που καταλήγει με μια στροφή από το σύνθημα των οπαδών του ΠΑΟΚ: “τι είσαι για μένα κανείς δεν ξέρει…”.
Αλήθεια τι σήμαινε για το Βιεϊρίνια να είναι αρχηγός αυτή της ομάδας, να φορά το περιβραχιόνιο της και αποτελεί πρότυπο, παράδειγμα για τους συμπαίκτες του και σημείο αναφοράς για τον κόσμο της;
Το είχε πει ο ίδιος στη μεγάλη συνέντευξη που είχε δώσει πριν λίγα χρόνια όπου είχε αποκαλύψει και ποιο είναι κατά την γνώμη του το DNA του ΠΑΟΚ.
Ιδού τι είχε πει:
"Δεν αισθάνομαι ούτε εμβληματικός αρχηγός του ΠΑΟΚ, ούτε χαρισματικός ηγέτης ούτε τίποτα τέτοιο. Ίσως κάποια πράγματα τα δω διαφορετικά όταν σταματήσω το ποδόσφαιρο. Το έχω συζητήσει αρκετές φορές με τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου. Δεν έχω αυτό το συναίσθημα ότι είμαι κάτι διαφορετικό.
Νιώθω ένας ποδοσφαιριστής που προσπαθεί να βοηθήσει όπως μπορεί την ομάδα του. Αύριο, μεθαύριο όταν θα τελειώσει η καριέρα μου , μπορεί να αντιληφθώ διαφορετικά όσα έχω πετύχει και τι έχω προσφέρει σε αυτή την ομάδα. Νιώθω τιμή που φορώ τη φανέλα του ΠΑΟΚ, που είμαι αρχηγός της ομάδας που αγαπάω αλλά και ευθύνη που δεν μου γίνεται βάρος. Είναι τιμή να είμαι αρχηγός του ΠΑΟΚ . Ξέρω ότι έχω ευθύνες, όχι μόνο στον αγωνιστικό χώρο αλλά και έξω από το γήπεδο, στις προπονήσεις, παντού.
Ως αρχηγός έχεις καθήκον να μιλήσεις με τα καινούργια παιδιά που έρχονται, να προσπαθήσεις να τους περάσεις πράγματα, να τους εξηγήσεις το τι σημαίνει το να φοράς την φανέλα του ΠΑΟΚ και την φιλοσοφία που έχει αυτή η ομάδα. Να τους περάσεις το DNA του ΠΑΟΚ. Να τους δώσεις να καταλάβουν ότι «ΠΑΟΚ είναι να μην τα παρατάς ποτέ και να παλεύεις μέχρι το τέλος, μόνος εναντίον όλων".
