(απο paokmania.gr)Στον ΠΑΟΚ των τελευταίων μηνών μπορούμε να διαφωνούμε σχεδόν για τα πάντα. Για τον Ιβάν Σαββίδη. Για τη διοίκηση. Για τον Μυστακίδη. Για τους παίκτες, τους προπονητές, τις μεταγραφές. Για το ποιος έκανε λάθη, ποιος καθυστέρησε, ποιος ευθύνεται περισσότερο και ποιος λιγότερο για όσα έχουν οδηγήσει τον σύλλογο στη σημερινή εσωστρέφεια.Όλα αυτά είναι ωραία, και από γραφικά έως πολύ κρίσιμα, ανάλογα την περίοδο και το περιεχόμενο(Γραφει ο Equalizer).Υπάρχουν όμως στιγμές στις οποίες ένας μεγάλος οργανισμός πρέπει να μπορεί να ξεχωρίζει την εσωτερική του συζήτηση από το πραγματικό του συμφέρον.
Και η σημερινή ημέρα είναι μία από αυτές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από τη ΔΕΘ, δεν περιορίστηκε αυτή τη φορά σε μια γενική αναφορά στη Νέα Τούμπα. Δήλωσε ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να αποκτήσει καινούργιο γήπεδο, μίλησε ανοιχτά για «συγχρηματοδότηση Πολιτείας και ιδιώτη επενδυτή», πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να αδικηθεί ο ΠΑΟΚ σε σχέση με όσα έγιναν για ομάδες της Αθήνας και εκτίμησε ότι το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να οριστικοποιηθεί μέσα στους επόμενους μήνες.
Αυτά βεβαίως δεν είναι ακόμη χρήματα.
Δεν είναι σύμβαση. Δεν είναι καν κάποια πανίσχυρη δέσμευση.
Δεν είναι οικοδομική άδεια.
Και προφανώς δεν είναι γήπεδο.
Είναι όμως κάτι που ο ΠΑΟΚ περίμενε εδώ και χρόνια: Μια δημόσια πολιτική δέσμευση ότι η Πολιτεία αναγνωρίζει πως πρέπει να συμμετάσχει στο έργο.
Και αυτή η ευκαιρία απαγορεύεται να χαθεί.
Ήδη ακούγεται η ένσταση πώς γίνεται ο Σαββίδης να συζητά με μια κυβέρνηση που τον πολέμησε;
Η απάντηση είναι πολύ πιο απλή από όσο θέλουμε πολλές φορές να την κάνουμε.
Ο ΠΑΟΚ δεν παντρεύεται την κυβέρνηση.
Δεν γίνεται πολιτικός της σύμμαχος επειδή απαιτεί χρηματοδότηση για το γήπεδό του.
Δεν υπογράφει ιδεολογική δήλωση υποταγής.
Δεν διαγράφει το παρελθόν.
Και φυσικά κανείς δεν απαγορεύει στον κόσμο του να συνεχίσει να ασκεί όποια πολιτική κριτική θεωρεί σωστή. Σε αντίθεση με άλλους συλλόγους «πανίσχυρων μεγάλων επενδυτών» που ενίοτε περνά η εικόνα πως τα κάνουν όλα σωστά, ο αποτυχημένος ΠΑΟΚ δεν απαίτησε ποτέ τίποτα από το κοινό του, ούτε διαλαλεί στα κανάλια «ποια είναι η σωστή πλευρά των πραγμάτων».
Ο ΠΑΟΚ όμως είναι ένας τεράστιος κοινωνικός και αθλητικός οργανισμός και έχει απέναντί του την Ελληνική Πολιτεία.
Οι κυβερνήσεις αλλάζουν. Το κράτος παραμένει.
Και ένας σοβαρός σύλλογος δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «αφού θεωρώ ότι με αδίκησες στο παρελθόν, δεν θα διεκδικήσω σήμερα από εσένα αυτό που δικαιούμαι». Ούτε είναι λογικό να λέμε οτι επειδή αμφισβητείται ο Σαββίδης, δεν μας απασχολεί η παρούσα ευκαιρία!
Αυτό δεν είναι αξιοπρέπεια. Είναι αυτοχειρία και συχνά έχει τη μορφή κακώς εννοούμενου επαρχιωτισμού, αφού αναλωνόμαστε σε μικροσυμφέροντα και δεν βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα!
Εδώ βρίσκεται και το σημαντικότερο σημείο.
Ο ΠΑΟΚ δεν εμφανίζεται σήμερα ξαφνικά για να ζητήσει ένα εξωφρενικό κρατικό προνόμιο που κανένας άλλος δεν έλαβε.
Το αντίθετο.
Σε όλους τους εγχώριους αντιπάλους δόθηκε τεράστια στήριξη πολλών εκατομμυρίων, ενίοτε μάλιστα περισσότερες από μια φορες!
Άρα η συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται με όρους «δώρου». Αλλά με όρους ισονομίας.
Η Θεσσαλονίκη έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο. Να ακούει μεγάλες εξαγγελίες κάθε Σεπτέμβριο. Και μετά να περιμένει.
Γι' αυτό και κανένας στον ΠΑΟΚ δεν πρέπει να πανηγυρίζει σήμερα σαν να μπήκαν ήδη οι μπουλντόζες στην Τούμπα.
Η σωστή αντίδραση δεν είναι ούτε απαξίωση ούτε ενθουσιασμός.
Είναι μία λέξη: πίεση.
Η πλευρά του ΠΑΟΚ δηλώνει ήδη ότι η οικογένεια Σαββίδη χρηματοδοτεί τις αρχιτεκτονικές και στατικές μελέτες, τις γεωτεχνικές έρευνες και τις διαδικασίες που απαιτούνται για τις αδειοδοτήσεις. Παράλληλα, ο σχεδιασμός που παρουσιάζεται προβλέπει να έχουν προχωρήσει έως τον Δεκέμβριο οι διαδικασίες ώστε να κατατεθεί αίτηση οικοδομικής άδειας, με στόχο την έναρξη των έργων το καλοκαίρι του 2027.
Εξαιρετικά.
Αυτό ακριβώς δημιουργεί και το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει πλέον να κινηθεί ο σύλλογος. Μέχρι την άνοιξη του 2027 δεν πρέπει να υπάρχουν άλλα «θα». Σε κανένα επίπεδο, είτε εσωτερικά στην ΠΑΕ, είτε στις εγγυήσεις προς τον ΑΣ, είτε στις σχέσεις με το κράτος!
Πρέπει να γνωρίζουμε ποιο ακριβώς ποσό ή ποιες ακριβώς υποδομές αναλαμβάνει η Πολιτεία, ποιο τμήμα αναλαμβάνει ο ιδιώτης, μέσω ποιας νομικής και χρηματοδοτικής διαδικασίας θα δοθούν τα χρήματα, ποιες εγγυήσεις θα δοθούν, ποιες άδειες απομένουν και ποιες είναι οι δεσμευτικές ημερομηνίες υλοποίησης.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ωραίες φωτογραφίες από τη ΔΕΘ.
Και ναι, υπάρχουν εκλογές μπροστά
Ας μην προσποιούμαστε επίσης ότι η πολιτική συγκυρία δεν υπάρχει.
Είναι η σημερινή εξαγγελία αποτέλεσμα αυτής της συγκυρίας με τις επερχόμενες εκλογές που σε μια «διαβολική» (; ; ) σύμπτωση, συμπίπτουν με την προβλεπόμενη έναρξη εργασιών της Τούμπας;
Δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε.
Και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν χρειάζεται καν να μας ενδιαφέρει.
Ας το πούμε προεκλογική ευαισθησία. Ας το πούμε πολιτική συγκυρία. Ας το πούμε ενδιαφέρον για τη Θεσσαλονίκη. Ας το πούμε ακραία σύμπτωση. Το αποτέλεσμα για τον ΠΑΟΚ πρέπει να είναι το ίδιο:
Τώρα είναι η στιγμή να απαιτήσει. Η πολιτική λειτουργεί με παράθυρα ευκαιρίας.
Και όταν μια κυβέρνηση πλησιάζει σε εκλογές, έχει κάθε λόγο να θέλει να παρουσιάζει ολοκληρωμένα έργα, συμφωνίες και συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να γίνει μέρος μιας προεκλογικής καμπάνιας.
Σημαίνει ακριβώς το αντίθετο:
- Πρέπει να αξιοποιήσει την πολιτική ανάγκη υπέρ του συλλόγου.
- Να πάρει τώρα τις υπογραφές. Όχι μετά τις εκλογές.
- Για μία φορά, όλοι στην ίδια πλευρά
Και κάπου εδώ επιστρέφουμε στο μεγαλύτερο πρόβλημα του σημερινού ΠΑΟΚ.
Την εσωτερική του διάσπαση.
Τις τελευταίες ημέρες έχουμε δει ακόμη και έναν από τους ιστορικότερους συνδέσμους του συλλόγου να ζητά δημοσίως την αποχώρηση του Ιβάν Σαββίδη. Η σύγκρουση γύρω από την ιδιοκτησία και τη Νέα Τούμπα είναι πλέον πραγματική και δημόσια.
Να συνεχιστεί η κριτική.
Να συζητήσουμε τι έκανε σωστά και τι λάθος ο Σαββίδης.
Να συγκρουστούν απόψεις για το μέλλον του συλλόγου.
Όχι όμως πάνω στο δικαίωμα του ΠΑΟΚ να αποκτήσει νέο γήπεδο με ισότιμη κρατική υποστήριξη.
Το γήπεδο αφορά τις επόμενες γενιές. Και γι' αυτό το συγκεκριμένο θέμα είναι πολύ μεγαλύτερο από όλες τις σημερινές κόντρες.
Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του περίπου έξι μήνες μέχρι την άνοιξη του 2027 και μια εξαιρετικά ιδιαίτερη πολιτική συγκυρία.
Πρέπει να τους χρησιμοποιήσει όλους.
- Με διοίκηση προετοιμασμένη.
- Με τεχνικούς και νομικούς συμβούλους έτοιμους.
- Με ολοκληρωμένες μελέτες.
- Με συγκεκριμένες απαιτήσεις.
- Και κυρίως με μία ενιαία θέση: Ό,τι δικαιώθηκαν να πάρουν οι άλλοι, δικαιούται να το πάρει και ο ΠΑΟΚ. Ούτε περισσότερο. Ούτε λιγότερο.
Και όταν η Πολιτεία δηλώνει επισήμως ότι αναγνωρίζει αυτή την αρχή, το χειρότερο που μπορεί να κάνει ο σύλλογος είναι να χαθεί ξανά μέσα στις δικές του εσωτερικές διαμάχες.
Αυτή η ευκαιρία είναι πολύ μεγάλη για να υποβαθμιστεί.
Πολύ σπάνια για να αντιμετωπιστεί με μικροπολιτική.
Όπως και στο αγωνιστικό κομμάτι, έτσι και στο θέμα του γηπέδου, ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται σήμερα άλλα λόγια.
Χρειάζεται δεσμεύσεις.
Χρειάζεται υπογραφές.
Χρειάζεται ημερομηνίες.
Και αυτή τη φορά, απαγορεύεται να φύγει από το τραπέζι χωρίς αυτές.
