(απο mononews.gr)Σε επίσημη μορφή περνούν οι επαφές ανάμεσα στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ και τον επιχειρηματία Τέλη Μυστακίδη, αναφορικά με την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών των «ασπρόμαυρων»(Γραφει ο Νίκος Μποζιονέλος).
Η πλευρά του επιχειρηματία απέστειλε στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ το συμφωνητικό εμπιστευτικότητας, αφού προηγουμένως προχώρησε σε ορισμένες διορθώσεις επί του αρχικού εγγράφου. Το κείμενο βρίσκεται πλέον στη διάθεση της διοίκησης της ΚΑΕ, με τις υπογραφές των μελών να αποτελούν το επόμενο καθοριστικό βήμα.
Με την ανταλλαγή των σχετικών εγγράφων και τις υπογραφές να βρίσκονται πλέον προ των πυλών, η διαδικασία οδεύει προς την κατάθεση του επίσημου Letter of Intent, η οποία θα ανοίξει τον δρόμο για την έναρξη του οικονομικού και νομικού ελέγχου (due diligence).
Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν πως οι συζητήσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές έχουν περάσει σε προχωρημένο στάδιο, με την προοπτική εξαγοράς της ΚΑΕ ΠΑΟΚ από τον Τέλη Μυστακίδη να είναι πιο ενεργή από ποτέ. Και με μακρόπνοο πλάνο να βάλει την ομάδα στην EuroLeague!
Πώς φτιάχνεις μια ομάδα για… EuroLeague?
Η δημιουργία μιας ομάδας ικανής να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, την EuroLeague, δεν αποτελεί απλή υπόθεση. Απαιτείται ένα μίγμα οικονομικής ισχύος, οργανωτικής δομής και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Το εγχείρημα ξεπερνά κατά πολύ τα αθλητικά όνειρα και μετατρέπεται σε επένδυση εκατομμυρίων με προοπτική πολλών ετών.
Η EuroLeague δεν λειτουργεί με το αμερικανικό μοντέλο των franchise fees, όπου η είσοδος εξασφαλίζεται με την καταβολή ενός συγκεκριμένου ποσού, όπως συμβαίνει στο NBA. Ωστόσο, οι οικονομικές απαιτήσεις για μια ομάδα που θέλει να συμμετάσχει με σοβαρές προοπτικές είναι τεράστιες. Στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι μια επένδυση της τάξης των 100 εκατ. εκατομμυρίων ευρώ είναι ρεαλιστικό σημείο εκκίνησης, εφόσον συνυπολογιστούν τα λειτουργικά κόστη, οι αμοιβές παικτών, το τεχνικό επιτελείο, αλλά και οι υποδομές.
Για λόγους σύγκρισης, οι Ηνωμένες Πολιτείες, που σχεδιάζουν τη δημιουργία της NBA Europe, έχουν θέσει τον πήχη στα 500 εκατομμύρια δολάρια για κάθε νέα συμμετοχή. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι το υψηλό επίπεδο απαιτεί εξίσου υψηλές επενδύσεις.
Μονόδρομος η οικονομική ευρωστία
Ακόμα κι αν ξεπεραστεί το αρχικό εμπόδιο της εισόδου (βλ. παρακάτω), η διατήρηση μιας ανταγωνιστικής ομάδας συνεπάγεται ετήσιες δαπάνες πολλών εκατομμυρίων. Ο Παναθηναϊκός, για παράδειγμα, εκτόξευσε τον προϋπολογισμό του στη σεζόν 2024–25 στα 50 εκατ. ευρώ, συνυπολογίζοντας την ανακαίνιση του ΟΑΚΑ και την ενίσχυση του ρόστερ και φέτος αναμένεται να ξεπεράσει τα 65 εκατ.!
Στον αντίποδα, οι περισσότερες ομάδες κινούνται μεταξύ 5 και 20 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, με το μεγαλύτερο μέρος του ποσού να κατευθύνεται σε μισθούς παικτών και τεχνικού τιμ.
Υποδομές και εγκαταστάσεις
Η ύπαρξη κατάλληλης έδρας αποτελεί επίσης κρίσιμη προϋπόθεση. Τα γήπεδα που πληρούν τις προδιαγραφές της EuroLeague απαιτούν σύγχρονες υποδομές, επαρκή χωρητικότητα και υψηλό επίπεδο ασφάλειας.
Η ανακαίνιση του ΟΑΚΑ, για παράδειγμα, κόστισε πάνω από 30 εκατ. ευρώ, ενώ το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε ήδη περάσει από σημαντικές παρεμβάσεις αξίας αρκετών εκατομμυρίων τα προηγούμενα χρόνια και θα ανακαινιστεί προσεχώς, με κόστος άνω των 20 εκατ. ευρώ.
Μια επένδυση με πολλαπλές απαιτήσεις
Η δημιουργία μιας ομάδας για την EuroLeague δεν είναι μια αυθόρμητη κίνηση, αλλά ένα σύνθετο εγχείρημα με υψηλές απαιτήσεις σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, οργανωτικό και αθλητικό. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, ένας ρεαλιστικός προϋπολογισμός εκκίνησης για μια ομάδα που στοχεύει σε ανταγωνιστική παρουσία ξεκινά από τα 60–70 εκατ. ευρώ για την πρώτη σεζόν, ενώ οι ετήσιες δαπάνες συντήρησης δεν θα μπορούσαν να είναι κάτω από τα 5–20 εκατ. ευρώ, ανάλογα με τις φιλοδοξίες και το αγωνιστικό πλάνο.
Η EuroLeague, μέσω των νέων κανονισμών της, επιχειρεί να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα των συμμετεχόντων, αλλά η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη: μόνο όσοι διαθέτουν ισχυρή οικονομική βάση μπορούν να ελπίζουν σε βιώσιμη και επιτυχημένη παρουσία στην κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Ευρώπης.
Πώς κατανέμονται οι άδιες της EuroLeague
Η διαδικασία πίσω από την απονομή των πολυετών αδειών της EuroLeague – αδειών που, υπενθυμίζεται, δίνονται σε ομάδες που δεν είναι μέτοχοι της διοργάνωσης, δεν είναι απλή.
Η διαδικασία απόκτησης της τριετούς άδειας της EuroLeague έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση τις τελευταίες μέρες, με ισχυρές αντιδράσεις. Πρόσφατα ο πρόεδρος της Παρτιζάν, Όστογια Μιγιάιλοβιτς, εξέφρασε την απογοήτευσή του, υποστηρίζοντας πως, παρά το ότι ο σύλλογός του έχει τη μεγαλύτερη μέση προσέλευση εντός έδρας και είναι από τις πιο προβεβλημένες ομάδες στις τηλεοπτικές μεταδόσεις της EuroLeague, δεν θα λάβει μετοχικό μερίδιο ούτε ποσοστό από τα τηλεοπτικά και εμπορικά έσοδα.
Ο ίδιος θεωρεί ότι αυτό είναι άδικο, ειδικά από τη στιγμή που η EuroLeague συχνά διαφημίζει τον εαυτό της χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες του σερβικού μπάσκετ.
Όλες οι ομάδες που επιθυμούν να αποκτήσουν τριετή άδεια πρέπει να πληρώσουν ένα ποσό. Η αρχική τιμή ξεκινά από τα 5 εκατομμύρια ευρώ συνολικά (περίπου 1,7 εκατομμύρια ετησίως). Ωστόσο, το ποσό αυτό δεν είναι σταθερό – εξαρτάται από τα εθνικά τηλεοπτικά συμβόλαια και τον συνολικό εμπορικό αντίκτυπο που μπορεί να φέρει κάθε ομάδα μέσω χορηγιών.
Πόσο κοστίζει μια τριετής αδεια?
Από την πλευρά της EuroLeague, η τριετής δέσμευση προσφέρει οικονομική σταθερότητα έως το 2028, επιτρέποντας στις ομάδες να κάνουν πιο βιώσιμα πλάνα για το ρόστερ, τα εισιτήρια διαρκείας και το μάρκετινγκ. Αυτή η σταθερότητα βοηθά επίσης στην εξασφάλιση μακροχρόνιων χορηγικών συμφωνιών και ενισχύει την ελκυστικότητα του συλλόγου προς επενδυτές.
Η διοργανώτρια αρχή έχει καθιερώσει ένα διαπραγματεύσιμο πρότυπο, που σημαίνει ότι οι μη μέτοχες ομάδες μπορούν να υποβάλουν προτάσεις βάσει των οικονομικών τους δυνατοτήτων, της αγοράς τους και του εμπορικού τους δυναμικού. Αυτή η ευελιξία επιτρέπει σε κάποιες ομάδες να εξασφαλίσουν την άδεια για λιγότερα από 5 εκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τις διαπραγματεύσεις με τους μετόχους της EuroLeague. Η διαδικασία αυτή έχει ήδη εγκριθεί από τις μετόχους ομάδες.
Ντουμπάι… πενταετίας
Από φέτος θα αγωνιστεί στην EuroLeague η BC Dubai σεζόν. Η διαφορά στην περίπτωση του Ντουμπάι είναι έγινε αποδεκτό αίτημα για πενταετή άδεια, κάτι που αντανακλά τη στρατηγική σημασία της αγοράς της Μέσης Ανατολής για την εμπορική επέκταση της EuroLeague.
Σε αντίθεση με ομάδες όπως η Βίρτους ή η Παρτιζάν που ανήκουν σε παραδοσιακές αγορές, το Ντουμπάι παραμένει μια άγνωστη αλλά πολλά υποσχόμενη προοπτική, που απαιτεί μεγαλύτερη αξιολόγηση για να αποτυπωθεί πλήρως ο εμπορικός της αντίκτυπος. Αν και όλοι αναμένουν τη συμμετοχή της ομάδας στο άμεσο μέλλον, αυτή απαιτεί την επίσημη έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου. Προς το παρόν, η διοίκηση φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στις τριετείς άδειες για τις μη μετόχες ομάδες.
Με 20 ομάδες και προοπτική για… 24
Η EuroLeague αυξήθηκε, μεγάλωσε με συμμετοχή της Βαλένθια, της Dubai BC και της Χάποελ Τελ Αβίβ και με τις ομάδες να φτάνουν τις 20 (έναντι 18, αποχώρησε η Αλμπα Βερολίνου).
Σε ό,τι αφορά τις wildcards που δόθηκαν, η Dubai BC έλαβε πενταετή, ενώ ο Ερυθρός Αστέρας, η Παρτίζαν, η Βαλένθια και η Βίρτους Μπολόνια τριετή, τη στιγμή που έγινε συζήτηση με την Παρί για μια μακροπρόθεσμη συνεργασία. Το τζάμπολ θα γίνει στις 30 Σεπτεμβρίου και θα πραγματοποιηθεί… διαβλοβδομάδα (διπλή αγωνιστική σε μία εβδομάδα δηλαδή) στις πρώτες δύο αγωνιστικές.
12 είναι οι μετοχικές ομάδες (συμπεριλαμβανομένης της ΤΣΣΚΑ Μόσχας που παραμένει σε αναστολή), 7 θα είναι ομάδες με τριετή άδεια, ενώ η τελευταία θέση δίδεται στον νικητή του EuroCup. Αυτός μπορεί να είναι ο τρόπος διεξαγωγής της διοργάνωσης τουλάχιστον μέχρι το 2028 – εκτός αν η πιθανή είσοδος του ΝΒΑ στην Ευρώπη ανατρέψει τα πάντα. Η μόνη «ελεύθερη» θέση θα είναι εκείνη του νικητή του EuroCup.
Έχει επίσης γίνει λόγος για ενδεχόμενη επέκταση σε 24 ομάδες, κάτι που παραμένει ανοιχτό ενδεχόμενο, μόνο όμως εφόσον η EuroLeague το δει ως πραγματική ευκαιρία για ανάπτυξη.
