Η ολοκλήρωση της σεζόν, που βρήκε την ακαδημία του ΠΑΟΚ… φορτωμένη με τίτλους, μας δίνει την αφορμή για συζήτηση με τον τεχνικό διευθυντή των τμημάτων υποδομής του Δικεφάλου, Βασίλη Μήττα.Αναλυτικά όσα είπε:
Ήταν η φετινή σεζόν η πιο πετυχημένη της ακαδημίας του ΠΑΟΚ σε επίπεδο τίτλων;
«Ναι, αλλά για μένα η επιτυχία πάντα έχει να κάνει με το πόσα παιδιά καταφέρνουν να φθάσουν στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτός είναι ο ρόλος της ακαδημίας. Αν ρωτήσουμε κάποιον που ασχολείται με το αναπτυξιακό ποδόσφαιρο ποια ομάδα πήρε το πρωτάθλημα νέων Ισπανίας ή Πορτογαλίας παραδείγματος χάρη τη σεζόν 2022-23, δεν θα έχει ιδέα. Ολοι, όμως, ξέρουν ότι ο Μέσι αναδείχτηκε από την ακαδημία της Μπαρτσελόνα κι ο Ρονάλντο από την αντίστοιχη της Σπόρτιγκ. Αντίστοιχα και στην Ελλάδα, ελάχιστοι θα θυμούνται, παραδείγματος χάρη, τον προ τετραετίας πρωταθλητή, αλλά όλοι είναι σε θέση να πουν ότι ο Κουλιεράκης κι ο Κωνσταντέλιας αναδείχτηκαν από την ακαδημία του ΠΑΟΚ. Αρα, η επιτυχία μιας ακαδημίας έχει να κάνει με τους παίκτες, που παράγει για το υψηλότερο επίπεδο».
Οι φετινές επιτυχίες θα «μεταφραστούν» σε ανάδειξη επιτυχιών τα επόμενα χρόνια;
«Αυτό δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει εύκολα. Η διαχείριση του ρόστερ και των παιχνιδιών, ώστε αυτά να κερδίζονται, δεν συμβαδίζει πάντα με την παραγωγή παικτών. Προφανώς και είναι πολύ ευχάριστο το συναίσθημα να κερδίζουμε τίτλους και πάντα θα πρωταγωνιστούμε και θα είμαστε στις υψηλότερες θέσεις, έχοντας μια πολύ καλή ακαδημία εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Ηταν πολύ σημαντικό ότι στην Κ-17 και στην Κ-15 ανέβηκαν πολλά παιδιά νεαρότερης ηλικίας και έπαιξαν. Στην Κ-17, λοιπόν, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο πέντε παιδιά, τα οποία ήταν από την Κ-16. Για την Κ-19 υπήρχε μια επιπλέον δυσκολία, γιατί εμείς έχουμε και τον ΠΑΟΚ Β΄. Στη διάρκεια της σεζόν, παίκτες όπως ο Μύθου, ο Μπαταούλας, ο Χατσίδης πήγαν αρκετές φορές στη δεύτερη ομάδα, ενώ στον Ολυμπιακό, που είχε μεν το Γιουθ Λιγκ, ήταν σε μια διαφορετική κατάσταση ελλείψει δεύτερης ομάδας. Ας σημειωθεί, πάντως, ότι σε συνολικά εννέα ματς κόντρα σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, η Κ-19 μέτρησε οχτώ νίκες και μια ισοπαλία στο Ρέντη. Οι χαμένοι βαθμοί, όμως, με Αρη, ΟΦΗ και Καλλιθέα δεν της επέτρεψαν να τερματίσει πρώτη».
Σας προβληματίζει από την άλλη το γεγονός ότι η Κ-19 μένει εκτός πρώτης θέσης για τέσσερις σεζόν, λείποντας και από την Ευρώπη;
«Την επόμενη σεζόν επιστρέφει στην Ευρώπη, χάρη και στη νίκη, που πέτυχε στο Κορωπί κόντρα στον Παναθηναϊκό. Εκείνος ο αγώνας ήταν κι ένας άτυπος τελικός για τη δεύτερη θέση».
Είναι προς τη θετική κατεύθυνση ότι πλέον τα πρωταθλήματα Κ-17 και Κ-15 διεξάγονται σ’ έναν πανελλήνιο όμιλο;
«Σίγουρα, άλλωστε ήταν κάτι, που στον ΠΑΟΚ το περιμέναμε χρόνια για να συμβεί. Παίζουμε με όλες τις ομάδες, γίνονται καλύτερα παιχνίδια, υπήρχε μεγαλύτερος ανταγωνισμός και είναι προτιμότερος -και πιο δίκαιος-αυτός ο τρόπος διεξαγωγής των πρωταθλημάτων».
Υπάρχει η αντίληψη ότι οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού συνιστούν μια ξεχωριστή κατηγορία κι όλοι οι άλλοι ακολουθούν. Σας βρίσκει σύμφωνο;
«Θα έλεγα ότι όλες οι ομάδες, ακόμη κι οι μικρότερης δυναμικότητας, έχουν από δύο-τρεις παίκτες, που μπορούν να προχωρήσουν σε επίπεδο Σούπερ Λιγκ. Στο ΠΑΟΚ, βέβαια, από την έλευση του Ιβάν Σαββίδη το 2012 και μετά, δίνουμε πολύ μεγάλη έμφαση στην ακαδημία, είναι αυτό που θέλει κι ο κ. Σαββίδης. Εχουμε όλες τις συνθήκες και τα εχέγγυα για να δουλέψουμε».
Έχοντας ένα τετραετές δείγμα από τον ΠΑΟΚ Β’, λειτούργησε τελικά όπως την περιμένατε η μετάβαση παικτών από την ακαδημία στη δεύτερη ομάδα;
«Θεωρώ ότι ο ΠΑΟΚ Β΄ βοήθησε τα παιδιά της ακαδημίας και είναι σημαντικό το πέρασμά τους από τη Σούπερ Λιγκ 2. Υπάρχουν, βέβαια, και παίκτες, που δείχνουν από μόνοι τους ότι δεν χρειάζεται να περάσουν καν από τον ΠΑΟΚ Β΄, έχουν δηλαδή την ικανότητα ν’ αγωνιστούν κατευθείαν στην πρώτη ομάδα. Υπάρχουν και παραδείγματα παικτών, που χωρίς να είναι βασικοί στη δεύτερη ομάδα, βρήκαν ρόλο στην αντίστοιχη πρώτη. Υπάρχουν, βέβαια, κι οι παίκτες, που βοηθήθηκαν στον ΠΑΟΚ Β΄, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Κουλιεράκη. Αλλά κι ο Τζίμας είχε συμμετοχές με τη δεύτερη ομάδα. Στο ποδόσφαιρο, πάντως, δεν υπάρχει ένας και μοναδικός δρόμος προς την επιτυχία. Ας πούμε ο Κωνσταντέλιας δεν έπαιξε στον ΠΑΟΚ Β΄. Κάποιος, λοιπόν, θα περάσει από τη δεύτερη ομάδα, θα δείξει τις δυνατότητές του, θα πάρει εμπειρίες, θα δείξει ότι μπορεί ν’ ανταποκριθεί και θα πάει παραπάνω, κάποιος άλλος δεν θα χρειαστεί να παίξει εκεί».
Το αθλητικό κέντρο, όπου θα συνυπάρχουν ανεξαιρέτως όλα τα τμήματα υποδομής, είναι αυτό που λείπει, προκειμένου να χαρακτηριστεί ως ιδανική η κατάσταση στην ακαδημία του ΠΑΟΚ;
«Είναι βέβαιο ότι θα βελτιώσει πολλά πράγματα. Αλλά ακόμη και τώρα, που δεν το έχουμε, εξασφαλίζουμε όλες τις άλλες συνθήκες, έτσι ώστε τα τμήματα να βρίσκονται στους κατάλληλους χώρους και να προπονούνται. Όταν, φυσικά, γίνει το αθλητικό κέντρο, θα είμαστε όλοι στο ίδιο μέρος, θα είμαστε περισσότερες ώρες όλοι μαζί και αυτό θα μας βοηθήσει συνολικά ακόμη περισσότερο. Μέχρι τότε, εμείς θα πρέπει να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας».
Σκέφτεστε κάποιες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της ακαδημίας;
«Κάθε χρόνο γίνονται κάποιες αλλαγές. Το πιο σημαντικό παραμένει η ανίχνευση παικτών από μικρές ηλικίες, το σωστό σκάουτινγκ κι οι σωστές επιλογές και μετά οι προπονήσεις τους. Την επόμενη σεζόν πρόκειται να τρέξουμε ένα πλάνο για τη Θεσσαλονίκη, αντίστοιχο μ’ αυτό, που εφαρμόζουμε εδώ και χρόνια για την περιφέρεια. Είναι σημαντικό για εμάς να βρίσκουμε παίκτες σε όσο το δυνατό πιο νεαρή ηλικία για να έχουν μετά και περισσότερα χρόνια προπόνησης μέσα στον ΠΑΟΚ. Αρκεί να πω ότι ο Τζόλης, ο Τσιγγάρας κι ο Τζίμας ήρθαν από τα οχτώ τους χρόνια, ενώ οι Κουλιεράκης, Κωνσταντέλιας και Πέλκας, που δεν ήταν από τη Θεσσαλονίκη, ήρθαν στα δώδεκα τους χρόνια. Από την άλλη, ο Μιχαηλίδης ήρθε στα δεκαέξι του. Εχουμε έρθει σ’ επαφή με όλες τις ιδιωτικές ακαδημίες της πόλης, πολλές από αυτές ανταποκρίθηκαν κι αυτό το διάστημα τρέχουμε κάποια καμπ για παιδιά εννέα με έντεκα χρόνων. Θα επιλέξουμε δεκαέξι παιδιά από κάθε ηλικία από την ανατολική Θεσσαλονίκη κι άλλα τόσα από τη δυτική, σαν να είναι μια μικτή ομάδα της πόλης. Θα τους κάνουμε, λοιπόν, μια φορά την εβδομάδα προπόνηση, μέχρι να γίνουν δώδεκα χρονών. Και τότε θα τους εντάσσουμε στα δικά μας τμήματα».
