(απο sdna.gr)Κάθε ομάδα έχει έναν ήρωα και ως γνωστόν οι ήρωες δε φοράνε πάντα… μπέρτα. Ο ΠΑΟΚ βρήκε το δικό του ήρωα στο πρόσωπο του Ερνάντεζ που ήταν με διαφορά ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας για φέτος και κυρίως αυτός που πίστευε όταν τίποτα δεν έδειχνε ότι αυτή η διαδρομή μπορεί να έχει θετικό φινάλε.
Όταν πριν λίγα χρόνια ο Φερνάντο Ερνάντεζ φόρεσε τα πράσινα για χάρη του Παναθηναϊκού είχε ως μεγάλο στόχο την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τίτλου αλλά σίγουρα αναζητούσε και ένα πρωτάθλημα Ελλάδος. Μπορεί να σήκωσε League Cup, Super Cup και να κέρδισε ατομικούς τίτλους αλλά πρωτάθλημα δεν πανηγύρισε. Γυρίζοντας από το Κουβέιτ για χάρη του ΠΑΟΚ είχε αυτό το «απωθημένο» και ενδεχομένως αυτό να του έδινε ένα τεράστιο κίνητρο για να ηγηθεί της νέας του ομάδας.
Ήταν εμφανές ότι ο Ερνάντεζ ήταν ο παίκτης που ξεχώρισε από την πρώτη μέρα της φετινής σεζόν. Επειδή, όμως, δεν είναι όλα στατιστικά και νούμερα ο Ερνάντεζ ξεχώρισε γιατί πραγματικά κουβάλησε τον ΠΑΟΚ. Ο δικέφαλος πέρασε περιόδους που έπαιξε καλά, περιόδους που ήταν κακός και περιόδους που δεν έπειθε ότι μπορεί να αντέξει στην πίεση. Η αστάθεια ήταν κάτι που όλοι μπορούσαν να παρατηρήσουν με ευκολία χωρίς να χρειαστεί ανάλυση σε βάθος. Και σίγουρα στις κακές μέρες του ΠΑΟΚ ο ένας παρέσερνε τον άλλο προς τα κάτω.
Ο ανταγωνισμός και το πάθος είναι το χαρακτηριστικό που μετατρέπει έναν παίκτη από καλό σε ηγέτη. Ο Κουβανός διαγώνιος συχνά πυκνά έβαζε τις φωνές στους συμπαίκτες του, γκρίνιαζε και έδειχνε από τη γλώσσα του σώματος ότι κάτι δε του αρέσει. Ήταν προφανές ότι ήθελε κάτι περισσότερο από τους συμπαίκτες του γιατί ήξερε ότι η ομάδα του έχει ποιότητα για να πάρει κάτι μεγαλύτερο από αυτό που παρουσίαζε. Ο Κοβάσεβιτς σίγουρα βοήθησε τον ΠΑΟΚ να… ψηλώσει λίγο παραπάνω σε ποιότητα αλλά ακόμα περισσότερο βοήθησε όταν ο Γαλιώτος, ο Κοκκινάκης αλλά και οι υπόλοιποι σταθεροποίησαν την απόδοσή τους.
Σε μεγάλο βαθμό ο Ερνάντεζ ήταν πέρα από πρωταγωνιστής και ο άνθρωπος που τους έπεισε ότι μπορούν να τα καταφέρουν και αυτό μετατράπηκε σε ουσία. Ο Γαλιώτος είναι ένας πολύ καλός πασαδόρος και το απέδειξε όταν ο ΠΑΟΚ βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, ο Κοκκινάκης είναι ένας δαιμόνιος παίκτης και έκανε τη διαφορά στα πλέι οφ, ο Τζέντρικ και ο Κόλεφ είναι κεντρικοί μεγάλης ποιότητας και όλοι μαζί όταν ένιωσαν ότι είναι στο χέρι τους το έκαναν πράξη.
Ο Ερνάντεζ έδειχνε με τις κινήσεις του και τις φωνές του ότι πίστευε στην ομάδα ακόμα και όταν έχανε. Συχνά πυκνά τόνιζε πως με την κατάλληλη στήριξη μπορούν να φτάσουν στους τελικούς και αυτό και έγινε. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι κακή ομάδα, κάθε άλλο. Και μπορεί ο Μαμάης να μη μείνει στα βιβλία της ιστορίας ως ο κορυφαίος προπονητής που είδε το ελληνικό βόλεϊ αλλά σίγουρα θα μείνει ως ένας προπονητής που κράτησε τον ΠΑΟΚ όρθιο στα δύσκολα, τον καθοδήγησε φτάνοντας σε τελικούς πρωταθλήματος και League Cup και έδωσε με μεγαλοπρέπεια την ψυχή του ώστε η ομάδα να ανταποκριθεί όταν φαινόταν ότι δε θα τα καταφέρει και σίγουρα του ανήκει μεγάλο μερίδιο της επιτυχίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου